ЖУРНАЛ

Истилоҳоти ҳуснороӣ  дар забони тоҷикӣ
АСОСӢ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот

Истилоҳоти ҳуснороӣ дар забони тоҷикӣ

Таҳия, танзим ва ҳамгунсозии истилоҳоти соҳавӣ яке аз масъалаҳои муҳим дар роҳи рушди забони давлатӣ ба шумор меравад. Чунки истиқлоли забонӣ дар ҷаҳони имрӯза бидуни ҳалли мушкилоти истилоҳшиносӣ хаёли хом аст. Баҳри иҷрои чунин мақсадҳо, Шурои ҷумҳуриявии ҳамгунсозии истилоҳоти Кумитаи забон ва истилоҳоти назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати татбиқи тадбирҳои муассир барои ташаккули забони тоҷикӣ ҳамчун забони илм ва танзими истилоҳот дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа ба таври муназзам дар ҳамкорӣ бо мутахассисони  соҳавӣ фаъолият менамояд. Масъалаи истилоҳофаринӣ танҳо сохтану ёфтани  ягон мафҳум ба забони тоҷикӣ набуда, балки он  масъалаи рушду густариш ва инкишофи ҳар як забон аст, ки ҳастии маънавии онро ифода мекунад. Истилоҳи як соҳа метавонад дар соҳаи дигаре маънои...
Мардуми мо  бо шеър нафас мекашад
АСОСӢ, БОНУВОНИ МУВАФФАҚ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот

Мардуми мо бо шеър нафас мекашад

Фарзонаи Хуҷандӣ – яке аз маъруфтарин шоири муосири тоҷик 60-сола шуд. Ба ин муносибат рӯзноманигор Одил Нозир бо эшон суҳбате анҷом дод, ки ҷавҳари онро пешниҳоди шумо – хонандаи маҷаллаи “Фирӯза” менамоем. – Аз кадом вақт дарк кардед, ки шеър роҳи баён кардани ормонҳоятон аст? Яъне, чӣ тавр ба гуфтани шеър оғоз кардед? – Аз рӯзгори кӯдакӣ ба сухани мавзун муҳаббат доштам ва худам ҳам ҳуруфе чанд пайи ҳам мечидам. Оҳиста-оҳиста ин навиштаҳо инсонҳои пазиранда ёфтанд. – Вақте ашъори Шуморо аз даврони ҷавонӣ то имрӯз мехонем, гардишҳоеро дар эҷодиётатон мушоҳида мекунем. Чӣ омилҳо ба эҷодиёти шумо таъсиргузор буданд? – Як муддати том, зери таъсири ҳуруфи офтобии устод Лоиқ будам ва ҳанӯз ҳам аз он таъсир ва таассуроти рӯшану мунавваркунанда берун наомадаам. Як муддати дигар...
Зану зиндагӣ
АСОСӢ, БОНУВОНИ МУВАФФАҚ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот

Зану зиндагӣ

Зану зиндагӣ аз табори ҳаманд, Зи як решаву баргу бори ҳаманд. Ба рағми хазон парчамафшони ишқ, Зану зиндагӣ зиндадори ҳаманд.  Бале, воқеан ҳам зан оинаи поку беғубор, инъикоси симои зоҳирӣ ва ботинии ҳар халқу миллат ва давлат аст. Президенти Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон фармудаанд: «Мо занони равшанфикр, бомаърифат, соҳибилм ва ҳамқадами замон бисёр дорем, занону бонувони бонангу номуси кишвар ҳамон рисолати хосу азалии худро ба ҷо оварда, бо фазлу ҳикмат ва бо меҳру муҳаббат моро аз ҳама эҳсосоти пок ва ҳаётбахшу офаридгор саршор мегардонанд». Донишманди маъруф, доктори илмҳои педагогика, профессор, академики Академияи таҳсилоти Тоҷикистон, ноиби Президенти Академияи таҳсилоти Тоҷикистон Каримова Ирина Холовна аз зумраи чунин бонувони равшанфикру бомаърифат ва соҳ...
Аввалин ситораи  балети тоҷик
АСОСӢ, БОНУВОНИ МУВАФФАҚ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот

Аввалин ситораи балети тоҷик

Конибодом гӯшаи хушманзараи диёри Тоҷикистон буда, зодгоҳи шахсиятҳои барӯманд мебошад, ки яке аз онҳо аввалин балеринаи тоҷик Лутфия Зоҳидова (1925–1995) аст. Соли 1934 волидайнаш ба Сталинобод (ҳоло Душанбе) кӯчида омоданд. Дар ибтидо Лутфия орзу дошт, ки муаллима шавад. Пас аз хатми мактаби ҳафтсола ба Омӯзишгоҳи омӯзгории занонаи Душанбе дохил шуд. Дар баробари машғулияти асосӣ, дар маҳфили ҳаваскорони санъати омӯзишгоҳ иштирок мекард ва дере нагузашта миёни сарояндагону раққосони ҳаваскор шинохта шуд. Соли 1936 дар шаҳри Сталинобод озмуни толибилмони омӯзишгоҳҳои мусиқӣ дар бахшҳои пианинанавозӣ, скрипка, рақс, сурудхонӣ баргузор гардид, ки Лутфия Зоҳидова рақси миллии “Липар”-ро бо маҳорати баланд иҷро карда, ғолиб омад. Дар ин чорабинӣ Қаҳрамони Тоҷикистон Шириншоҳ Шоҳтемур (...
Занон дар меҳвари сиёсати Пешвои миллат
АСОСӢ, БОНУВОНИ МУВАФФАҚ, ЖУРНАЛ, Матбуот

Занон дар меҳвари сиёсати Пешвои миллат

  Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба заковати азалӣ ва неруи созандаи занони оқилу фарзонаи тоҷик ҳамеша такя менамоянд, зеро онҳо дар баробари ба ҷо овардани рисолати аслии худ – таҳкиму устувор гардонидани хонадон, тарбияи шоистаи фарзандони бонангу номус, худшиносу ватандӯст, инчунин, бо заҳмату талошҳои худ дар рушди иқтисодиву иҷтимоӣ ва фарҳангии кишвар саҳми арзанда доранд. Ҷумҳурии Тоҷикистон аз рӯзҳои аввали ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ масъалаи баробарҳуқуқии мардону занонро дар меҳвари сиёсати давлатии худ қарор дода, баҳри амалӣ намудани он тайи 32 соли соҳибистиқлолӣ зина ба зина чораҳои мушаххасро амалӣ намуда истодааст. Дар даврони соҳибистиқлолӣ бо мақсади баланд бардоштани мақоми за...
НАҶОТБАХШИ МИЛЛАТ
АСОСӢ, ЖУРНАЛ, Матбуот, Президент, Хабарҳо

НАҶОТБАХШИ МИЛЛАТ

Сояи Пешво нагардад дур аз болои сар,Аз азал тоҷик мекард ахтарашро тоҷи сар.Президенти як мамлакат будан кори саҳлу сода нест. Танҳо шахси дорои истеъдодифавқулода метавонад масъулияти бузурги давлатдориро бар дӯш бигирад ва тавассутиба роҳ мондани сиёсати оқилонаю дурандешона ва гиромидошти арзишҳои волоимиллӣ мардумро дар атрофи ғояҳои пешбаранда муттаҳид созад, таҳкимбахши неруизеҳнии мардум, раҳнамою раҳкушо ва машъали тобони миллат бошад.Хушбахтона, дар ин сангари вазнину нангин, дар масири ватансозӣ моро хирадиазалӣ ҳидоятгар аст ва абармарде, ки дар синаи ӯ меҳри ватан метападу дили дунёҷойгир аст, таҷрибаи мардумсолорӣ ва давлатдориаш дар олами сиёсат мактабиомӯзиш ва таҷрибаи нодири таърихист, сарварии миллати соҳибфарҳангутамаддунофарро бар дӯш дорад, Пешвои миллати тоҷикон...
Гуле дар рухи моҳтоб
АСОСӢ, БОНУВОНИ МУВАФФАҚ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот

Гуле дар рухи моҳтоб

Мастона Восиева аз зумраи он шахсонест, ки дар руҳияи инсондӯстӣ, меҳанпарастӣ тарбият ёфта, муқаддамтарину муқаддастарин неъмати бебаҳои зиндагӣ барои ӯ муҳаббати беандоза доштан нисбат ба Ватан – Модар аст. Ӯро падару модари соҳибхираду бомаърифат дар муҳити созгору осоишта бо сад орзую умед ба камол расонда, дар дилаш меҳнатдӯстиву рафоқат  парвариш намудаанд... Падараш хизматчии давлатӣ Гадоӣ Восиев шахси донишманд буд. Ӯ дар вазифаҳои раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе ва мудири шуъбаи ташкилӣ ва кор бо кадрҳои Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе кор кардааст. Фарзанди яккаву ягонаи хонадон Мастонаи нозанинро ҳамчун гуле дар рухи моҳтоб парвариш карда, ҳамеша ба илмомӯзиву меҳнатдӯстӣ талқин менамуд. Аммо, сад афсус, ки самараи...
Ялдо: Хуршеди тобон  дар бағал
Дохилӣ, ЖУРНАЛ, Матбуот, Хабарҳо

Ялдо: Хуршеди тобон дар бағал

Чилла рӯзи аввал аз моҳи даҳуми солшумории офтобӣ – Дай аст ва онро рӯзу шаби нахустини сармо ва фасли зимистон мешуморанд. Офтоб дар бурҷи Ҷаддӣ қарор мегирад. Даймоҳ дар гоҳшуморӣ ва назди бузургони куҳан баргузида ва аз моҳу сифатҳои муқаддас будааст.  Дар гоҳномаи хуршедӣ рӯзи аввали ҳамаи моҳҳо Ҳурмуз номида мешавад. Рӯзи нахустини Дай низ ҳамин номро дорад ва дорои хосиятҳои нек аст, вале ҳар моҳ вобаста ба гардиши сол тағйири ҷой мекунад. Ҳурмузи моҳи Дай бо шабе рост меояд, ки бинобар хосияту аломатҳояш шаби Ялдо унвон гирифта ва оғози Чилла мебошад. Чаро Чилла мегӯему Ялдо? Мешавад онҳоро ҳаммаъно ва муродифи якдигар хонем? Агар исрор намоем, ки Ялдо ҳамон Чилла будааст, оё ба иштибоҳ роҳ намедиҳем? Нахуст, ки аз даврони қадим ва унвони анъанавии рӯзу шаби аввал Чилла бу...
ЛИВОИ БАХТУ ОЗОДӢ
АСОСӢ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо, Матбуот, Хабарҳо

ЛИВОИ БАХТУ ОЗОДӢ

Парчами давлатӣ ҳар фарди бонангу номусро ба ифтихор аз давлату ватандорӣ, ҳифзи истиқлолу дастовардҳои он ва пеш аз ҳама, саъйу талоши пайваста ба хотири ободонии сарзамини аҷдодӣ ҳидоят намуда, ҳангоми маъракаҳои расмии давлатӣ, чорабиниҳои фарҳангию варзишӣ ва байналмилалӣ ҳамчун рамзи шоистаи ватандории тоҷикон барафрохта мешавад. Эмомалӣ Раҳмон Парчами миллӣ рамзи давлатдории тоҷикон, рамзи худогоҳию худшиносӣ, андешаву асолати миллӣ, пирӯзиву сарфарозӣ ва ҳуввияти азалии мардуми тамаддунофарамон маҳсуб мешавад. Мардуми тоҷик аз қадимулайём парчамдор буданд. Куҳантарин намуди кишвардории тоҷикон парчаме бо номи «Дирафши Ковиёнӣ» будааст, ки онро «Ахтари Ковиёнӣ» низ хондаанд. Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистони соҳибистиқлол моҳи ноябри соли 1992 дар Иҷлосияи таърихии ...
ХИРАДМАНД ҲАРГИЗ НАКӮШАД БА ҶАНГ…
АСОСӢ, ЖУРНАЛ, Мақолаҳо

ХИРАДМАНД ҲАРГИЗ НАКӮШАД БА ҶАНГ…

«Вақте бо пешниҳоди Раиси тозатаъини Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон қумондонҳои саҳроӣ аз ду тараф дар кори Иҷлосияи XVI ширкат карда, баъдан, ҳамдигарро ба оғӯш кашиданд ва чун рамзи арҷгузорӣ ба якпорчагии ватан ва итоат ба қонун парчами кишварро бӯсиданд ва сари оши оштӣ нишастанд, мо ба ояндаи Тоҷикистон умед бастем...», – мегӯяд Гулафзо Савриддинова. РУҶУИ АВВАЛ ХИШТИ НАХУСТИНИ СУЛҲ Гулафзо Савриддинова ҳар гоҳе аз воқеаҳои солҳои 90-ум суҳбат мекунад, нахуст аз сулҳ мегӯяд, зеро ӯ на танҳо шоҳиди он рӯзҳои ҳассос, балки аз онҳое буд, ки дар мавриди сарнавишти миллат тасмим мегирифтанд. “Замоне, ки қадамҳои аввалини худро дар роҳи истиқлол мегузоштем, мушкилиҳо зиёд буд. Он замон ман муддати қариб 9 сол роҳбарии ноҳияи Исфараро ба дӯш доштам. Баъдан, ба вазифаи м...