ХИРАДМАНД ҲАРГИЗ НАКӮШАД БА ҶАНГ…
«Вақте бо пешниҳоди Раиси тозатаъини Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон қумондонҳои саҳроӣ аз ду тараф дар кори Иҷлосияи XVI ширкат карда, баъдан, ҳамдигарро ба оғӯш кашиданд ва чун рамзи арҷгузорӣ ба якпорчагии ватан ва итоат ба қонун парчами кишварро бӯсиданд ва сари оши оштӣ нишастанд, мо ба ояндаи Тоҷикистон умед бастем...», – мегӯяд Гулафзо Савриддинова.
РУҶУИ АВВАЛ
ХИШТИ НАХУСТИНИ СУЛҲ
Гулафзо Савриддинова ҳар гоҳе аз воқеаҳои солҳои 90-ум суҳбат мекунад, нахуст аз сулҳ мегӯяд, зеро ӯ на танҳо шоҳиди он рӯзҳои ҳассос, балки аз онҳое буд, ки дар мавриди сарнавишти миллат тасмим мегирифтанд. “Замоне, ки қадамҳои аввалини худро дар роҳи истиқлол мегузоштем, мушкилиҳо зиёд буд. Он замон ман муддати қариб 9 сол роҳбарии ноҳияи Исфараро ба дӯш доштам. Баъдан, ба вазифаи м...


